Jakie płytki wybrać na ściany kuchni: przewodnik po materiałach i stylach

Płytki na ściany w kuchni pełnią od razu kilka ważnych ról. Chronią przed wilgocią i tłuszczem, a jednocześnie są jednym z głównych narzędzi projektowych, które nadają nastrój wnętrzu. Spośród wszystkich materiałów wykończeniowych niekwestionowanym liderem są właśnie płytki. I zaraz opowiemy dlaczego. O plusach i minusach różnych rodzajów płytek ściennych, rozmiarach, kolorach, wyborze, w tym na fartuch, układaniu i pielęgnacji – w naszym artykule. A do tego dowiesz się o najnowszych trendach w wykańczaniu ścian.

A o tym, jak wybrać i ułożyć płytki na podłodze w kuchni, przeczytasz w naszym osobnym artykule.

Rodzaje płytek na ściany według materiału i rodzaju powierzchni

Wybierając, jakimi płytkami wyłożyć ściany, warto zwracać uwagę przede wszystkim na to, z czego są wykonane i jaką mają fakturę. Właśnie od tych właściwości zależą ich praktyczność i wygląd. Zrozumienie różnic między różnymi rodzajami płytek pomoże wybrać najlepszy wariant właśnie do twojej kuchni. Przyjrzyjmy się im więc.

Glazurowane płytki ceramiczne na ściany

To najczęstszy rodzaj płytek ściennych. Dekoracyjno-ochronna warstwa glazury dodaje koloru i wzoru, zapobiega wchłanianiu wilgoci, zapewnia łatwość czyszczenia i zachowanie pierwotnego wyglądu.

Płytki glazurowane mogą mieć różną fakturę, a każdy wariant ma pewne zalety.

• Błyszczące odbijają światło, optycznie poszerzając przestrzeń. Dlatego to idealne rozwiązanie do małych kuchni. Do tego dodają poczucia czystości.
• Płytki matowe i satynowe. Pierwszy wariant jest praktyczniejszy: na takiej powierzchni mniej widać wodę, tłuszcz i odciski palców. A płytki satynowe łączą zalety błyszczących i matowych. Mają miękki połysk.

Glazura, którą pokrywa się płytki, pozwala tworzyć najróżniejsze wzory: od prostych jednobarwnych po złożone imitacje marmuru, betonu czy tkaniny.

Płytki „cegiełki” (metro)

Klasyczne wykończenie ścian kuchennych, które świetnie pasuje też do nowoczesnych wnętrz. Takie płytki mają prostokątny kształt i ścięte krawędzie (fazę).

To ciekawe. Płytki tego typu w wielu krajach nazywa się „metro”, bo na początku XX wieku wykończono nimi stacje nowojorskiego metra. Stąd wzięła się nazwa, która przetrwała do dziś.

Płytki marmurowe i spieki

Takie ciężkie materiały coraz częściej wykorzystuje się do wykańczania ścian ze względu na monolityczny wygląd premium. Ale żeby mocno się trzymały, potrzebne jest solidne, równe podłoże i specjalny klej. Można też stosować dodatkowe systemy mocowania.

Płytki dekoracyjne na ściany

Główna funkcja takiego wykończenia to nadanie powierzchni wyrazistego efektu projektowego: głębi, gry światła i cieni. W przeciwieństwie do zwykłych płytek dekoracyjne mają oryginalną fakturę, relief, objętość lub złożony wzór. Mogą to być panele 3D, płytki reliefowe, ze wzorem lub innym rysunkiem. Wykańcza się nimi głównie ścianę akcentową lub strefę roboczą.

Sposoby układania i ich wpływ na geometrię przestrzeni

Nawet jednakowe płytki mogą tworzyć różne efekty wizualne w zależności od tego, jak są ułożone na ścianie.

Można wybrać jeden z takich sposobów układania.

• Tradycyjny (poziomy) – rzędami równolegle do podłogi. Optycznie poszerza przestrzeń. I tak można układać płytki w większości kuchni. Są dwa warianty układu poziomego – w siatkę i z przesunięciem.
• W siatkę – płytki ułożone równo jedna nad drugą, czyli fuga przy fudze. Wygląda nowocześnie, surowo, bardzo pasuje do wnętrz w stylu skandi i minimalizm.
• Z przesunięciem – każdy kolejny rząd przesuwa się o połowę lub jedną trzecią płytki, przypominając mur z cegieł. To popularny sposób układania płytek „cegiełek”.
• Pionowy – rzędami prostopadłymi do podłogi. Efekt – optyczne podniesienie sufitu. Taki wariant jest teraz właśnie w trendzie. Szczególnie ciekawie wyglądają ułożone pionowo wąskie płytki.
• Ukośny – pod kątem 45° do podłogi lub sufitu. Takie rozwiązanie nie jest dziś zbyt popularne, ale gdy trzeba ukryć nierówności ścian i narożników, sprawdza się całkiem nieźle.
• Szachownica (do płytek kwadratowych) – naprzemienne układanie płytek o różnym wzorze. Tylko nie warto używać kontrastowego czarno-białego połączenia, jak na szachownicy. Lepiej grać niuansami, na przykład łączyć matowe i błyszczące płytki w jednym kolorze.
• Jodełka (herringbone) – pod kątem 45 stopni. Często w jodełkę układa się płytki „cegiełki”. Wychodzi dynamicznie i po prostu luksusowo. Ale z taką pracą poradzi sobie tylko doświadczony fachowiec i będzie więcej odpadów niż przy innych sposobach.

Który wariant najlepiej ci pasuje, zależy od pożądanego efektu wizualnego, stylu wnętrza i umiejętności osoby, która będzie układać płytki.

Wskazówka. Można używać od razu kilku wariantów układania, wyróżniając strefy akcentowe. Na przykład płytki w strefie roboczej ułożyć w jodełkę, a na pozostałych ścianach prostszym sposobem (poziomo, pionowo).

Rozmiary płytek, ich zalety i wady

Jak będą wyglądać ściany kuchni, na ile praktyczne będzie wykończenie i trudne układanie, zależy w niemałym stopniu od formatu płytek. Producenci oferują dość szeroki wybór: od zupełnie drobnej mozaiki po duże, monolityczne płyty.

Płytki wielkoformatowe

Jeśli wybrać rozmiar 60 na 60, 60 na 120 lub większy, wychodzi minimum fug, co tworzy efekt czystej przestrzeni i ułatwia pielęgnację. A do tego ściana z takimi płytkami wygląda bardzo nowocześnie, tworząc efekt spójnej powierzchni. Trzeba tylko, by podłoże było idealnie równe, a montaż dużych płytek jest dość trudny. Często używa się ich w minimalistycznych i loftowych wnętrzach.

Średni rozmiar

W tej kategorii są płytki 20 na 30, 25 na 40, 30 na 60 i 10 na 20 cm (te same „cegiełki”). Są uniwersalne i pasują do większości kuchni i stref, łatwiej się je montuje niż duże i można układać je różnymi sposobami (poziomo, pionowo, w jodełkę). Minusy w porównaniu z płytkami wielkoformatowymi to większa liczba fug i nieco trudniejsza pielęgnacja.

Małe płytki

Format 5 na 5, 10 na 10 cm i mozaika dobrze radzą sobie z nierównościami i innymi trudnymi miejscami, ale przez dużą liczbę fug fachowiec ma więcej pracy i potrzebna jest staranna pielęgnacja. Małe płytki chętnie wykorzystuje się do tworzenia kompozycji dekoracyjnych.

Rozmiar płytek warto wybierać z uwzględnieniem gabarytów i kształtu pomieszczenia. Do niewielkiej kuchni lepiej pasuje format średni lub duży. Drobne płytki optycznie ją przeładują. W dużej organicznie może wyglądać każdy. A jeśli kuchnia jest wąska, płytki też warto używać wąskich, pionowych.

Rozwiązania kolorystyczne i ich praktyczność

Nie mniejszą rolę niż format i sposób montażu na ścianach kuchni odgrywa kolor płytek. To od niego zależy ogólny nastrój i odbiór przestrzeni. I może podkreślić styl kuchni. Do tego kolory różnią się poziomem praktyczności. Na jednych powierzchniach plamy wody i odciski są prawie niewidoczne, a na innych widać je bardzo dobrze, dlatego potrzebna jest staranna pielęgnacja.

Jak działają różne kolory?

• Jasne płytki (białe, kremowe, szare) optycznie poszerzają kuchnię i tworzą poczucie czystości. Takie ściany idealnie łączą się z ciemnymi frontami i drewnianymi blatami.

• Płytki w nasyconych kolorach (niebieskie, szmaragdowe, grafitowe, czarne) pomagają stworzyć stylową, kameralną atmosferę. Wyglądają drogo i pozwalają tworzyć efektowne strefy akcentowe. Ale warto tu zaznaczyć, że na ciemnej błyszczącej powierzchni lepiej widać plamy i kurz. Dlatego lepiej wybierać matowe lub satynowe.
  

  Głęboki granatowy kolor płytek harmonijnie współgra z białymi frontami, tworząc wyrafinowany kontrast i wypełniając przestrzeń szczególnym charakterem

• W spokojnych, naturalnych odcieniach (oliwkowe, terakotowe, piaskowe, w kolorze pudrowego różu). To modne rozwiązania, które tworzą atmosferę ciepła, przytulności. Takie płytki dobrze łączą się z naturalnymi materiałami.

Niezbyt udane rozwiązanie – zbyt jaskrawe, kwasowe płytki. Były aktualne w latach 2000., ale teraz to przeszłość. Uważa się, że takie kolory są zbyt agresywne dla wnętrza, przeładowują przestrzeń i szybko męczą oczy.

Modne kierunki w designie ścian

W 2027 roku projektanci wybierają do wykończenia ścian płytki o naturalnej fakturze i z efektem rękodzieła, w głębokich matowych odcieniach, z fakturą kamienia, marmuru oraz kompozycje dekoracyjne do tworzenia akcentów.

Marokańskie płytki zellige

Ręcznie wykonane płytki o nierównych krawędziach i grze różnych odcieni szklanej emalii. Zellige to organiczne połączenie niedoskonałości i wyrafinowania, wyjątkowe dzieło, a nie produkt przemysłowy. Znalezienie dwóch jednakowych płytek jest praktycznie niemożliwe. Każda ma swoją fakturę, poziom przezroczystości, połysku i wariant gamy kolorów. I wyglądają bardzo drogo.

Portugalskie płytki azulejos

Wykończenie z kolorowymi wzorami, przeważnie prostymi ornamentami roślinnymi, zebranymi na zasadzie patchworku (płytki mają różne kolory i rysunki). Azulejos to rodzaj tradycyjnego malowania na ceramice, kierunek sztuki dekoracyjnej. Jednocześnie płytki są dość praktyczne i potrafią wytrzymać zmiany temperatury.

Angielskie płytki enkaustyczne

Matowe płytki z roślinnym lub złożonym geometrycznym ornamentem, których główną cechą jest technologia tworzenia wzoru. Nie nanosi się go na powierzchnię glazurą, tylko formuje kolorową gliną wewnątrz samej płytki. Dzięki temu wzór nie ściera się z czasem, nawet jeśli obchodzić się z takim pokryciem niezbyt ostrożnie.

Włoska marketeria

Płytki imitujące wytworną intarsję z marmuru i innego kamienia naturalnego za pomocą łączenia różnych materiałów lub druku cyfrowego. Połączenie kilku odcieni i faktur tworzy złożone geometryczne lub ornamentalne kompozycje. Wygląda wytwornie i dodaje kuchni wyglądu premium.

Cechy wyboru i układania płytek na fartuch

Wobec płytek na ścianę roboczą między blatem a górnymi szafkami są surowsze wymagania niż wobec wykończenia innych stref. Gdy obok się gotuje, nie da się uniknąć stałych zabrudzeń, oddziaływania mechanicznego i termicznego. I to decyduje, jakie cechy powinny mieć płytki na fartuch.

Najważniejsze z nich.

• Odporność na zabrudzenia i łatwość czyszczenia. Tym wymaganiom najlepiej odpowiadają glazurowane płytki ceramiczne i spieki.
• Gładka powierzchnia. Łatwiej o nią dbać. Jeśli wybrać płytki reliefowe lub bardzo teksturowane, może gromadzić się na nich tłuszcz i brud.
• Minimum fug. To również ułatwia pielęgnację. Dlatego na fartuch często wybiera się płytki średnie lub duże.

Specyfika użycia płytek ceramicznych na fartuch kuchenny.

• Wysokość montażu. Standardowa – 50-60 cm. Ale teraz w trendzie jest wyższy fartuch, można aż do sufitu.
• Połączenie z innymi elementami wnętrza. Płytki w strefie roboczej powinny harmonijnie łączyć się z blatem i frontami mebli, na przykład przez wspólną tonację kolorów.

Więcej o designie i materiałach fartuchów przeczytasz w naszym osobnym artykule.

Porady dotyczące układania i pielęgnacji

Opierając się na swoim doświadczeniu z płytkami na ścianach kuchni, użytkownicy radzą zwracać uwagę na takie detale.

• Płytki potrzebują idealnie równej powierzchni, zwłaszcza wielkoformatowe i reliefowe dekoracyjne. Inaczej może powstać wrażenie, że płytki są przesunięte, a fugi nierówne. Dlatego trzeba wyrównać ścianę tynkiem lub szpachlą, zagruntować i sprawdzić równość poziomicą.
• Fuga epoksydowa lepiej nadaje się do kuchni niż cementowa. Jest maksymalnie odporna na zabrudzenia, wilgoć, chemię gospodarczą i nie zmienia koloru. Jedyny minus – wyższa cena.
• Jeśli wybrać płytki małego formatu, wydatki na fugę i pracę fachowca będą znacznie wyższe niż przy układaniu dużych płytek. Do tego utrudni się pielęgnacja. Dlatego częściej używa się płytek średniego i dużego rozmiaru.
• Do czyszczenia warto używać miękkich gąbek, neutralnych środków myjących i zwykłej ciepłej wody. Ze środków ściernych lepiej zrezygnować, by nie uszkodzić płytek lub fug.
• Trzeba regularnie usuwać plamy tłuszczu i wody. Idealnie robić to po każdym gotowaniu, ale wystarczy też kilka razy w tygodniu. Szczególną uwagę należy poświęcić fartuchowi.

I na koniec rada od fachowców. Przed ułożeniem na ścianie rozłóż płytki na podłodze. Tak zobaczysz przyszły wzór i prawidłowo rozmieścisz przycięte elementy.

Płytki na ściany kuchni – zdjęcia