Z papieskiego Awinionu: tkanina popelina – rodzaje, skład, sekrety pielęgnacji

Popelina to naturalny, ekologiczny materiał wytwarzany z długowłóknistej bawełny. Dla wytrzymałości i urody dodaje się do niego włókna jedwabne, syntetyczne lub wełniane. Tkanina jest dwustronna, gładka lub wzorzysta. Pościel z popeliny ceni się za miękkość i szlachetny połysk, odporność na zużycie i łatwą pielęgnację. Popelinę wykorzystuje się też w produkcji dekoracji domowych, akcesoriów, odzieży codziennej i sportowej.

Popelina – co to za tkanina. Pochodzenie i technologia produkcji

Za ojczyznę tkaniny uważa się francuski Awinion – w XIV wieku siedzibę papieży. Pierwotnie tkano ją z jedwabnej osnowy i wełnianego wątku, przeplatając cienkie i grube nici na przemian. Taki splot nazywa się płóciennym. Cechą technologii jest to, że gruba nić jest półtora-dwa razy grubsza od cienkiej. W efekcie na tkaninie tworzą się drobne prążki – rypsowa faktura.

To ciekawe! Nazwa „popelina” wywodzi się od francuskiego „papeline”, czyli „papieska” – na pamiątkę papieskiego Awinionu, z którym kojarzono tę tkaninę.

Szerokie rozpowszechnienie popeliny w Europie zaczęło się w XVII wieku. Producenci obniżyli koszt materiału, używając bawełny zamiast jedwabiu. Tkanina stała się dostępna dla różnych warstw społecznych. W XX wieku zaczęto dodawać do niej w niewielkiej ilości elastan, wiskozę lub poliester. Czynią one pościel z popeliny mocną, gęstą, odporną na odkształcenia, a bawełna zapewnia miękkość i gładkość.

Rodzaje tkaniny według składu

Ze względu na skład tkaniny popelina bywa trzech rodzajów:

bawełniana – najczęstsza. Używa się jej głównie do produkcji pościeli;
mieszana – tkaninę wytwarza się z włókien bawełnianych z dodatkiem surowców syntetycznych lub sztucznych. Wychodzi elastyczna, z błyszczącym połyskiem;
jedwabna z dodatkiem wełny – najbardziej luksusowy i efektowny materiał, przypomina oryginalną „papieską” tkaninę. Szyje się z niej ekskluzywne wyroby.

Zwróć uwagę! Duże ilości tkanin popelinowych produkuje się w Chinach, Indiach, Turcji, Pakistanie i Uzbekistanie.

rodzaje popeliny według składu

Odmiany tkaniny według sposobu barwienia

Naturalny kolor tkaniny jest szary lub beżowy. Ale taki materiał używa się rzadko. Bieli się go i bierze za bazę do tworzenia takich rodzajów popeliny:

gładko barwiona – jednolita w kolorze. Może być barwiona z jednej lub dwóch stron;
pstrokata (wielokolorowa). Wytwarzana z wcześniej barwionych nici. Na tkaninie powstaje wzór geometryczny w postaci kratki lub pasków;
drukowana. Wzór (print) nanosi się metodą sitodruku, maszynowo lub aerografem. W efekcie powstają kompozycje roślinne i kwiatowe, figury geometryczne i abstrakcyjne, wschodnie ornamenty i fantazyjne wzory.

Gdzie używa się tkaniny

Zakres zastosowania tkaniny jest szeroki. Najczęściej używa się jej do szycia pościeli, w tym dziecięcej. A dzięki różnorodności kolorów można wybrać pościel z popeliny, która harmonijnie łączy się z meblami, zasłonami, tapetami.

Z materiału wytwarza się też:

sukienki, koszule, spodnie, spódnice, szorty;
koszule nocne, szlafroki, piżamy;
pokrowce na meble, serwetki, obrusy, ręczniki, zasłony.

To ciekawe! W XIX wieku popeliny używano do obić mebli i szyto z niej damskie stroje kąpielowe, a w latach II wojny światowej – odzież dla żołnierzy.

Popelinę używa się też do produkcji pamiątek, zabawek, różnych akcesoriów. Stosuje się ją do dekorowania poduszek, kołder, toreb, obrazów.

Plusy popeliny

Tkanina stała się popularna dzięki takim cechom:

wysoka gęstość – tkanina jest mocna, a jednocześnie miękka;
dobra termoregulacja – wyroby są komfortowe w noszeniu w upał i chłód;
wysoka higroskopijność – tkanina dobrze wchłania nadmiar wilgoci;
długi okres użytkowania – materiał wytrzymuje ponad 200 prań;
hipoalergiczność – naturalna tkanina jest bezpieczna dla zdrowia;
antystatyczność – materiał się nie elektryzuje;
łatwa pielęgnacja – nie potrzeba specjalnych środków do prania.

Tkanina jest odporna na zabrudzenia, mało się gniecie, nie traci kształtu i nie farbuje. Wyroby długo zachowują świeżość i schludny wygląd.

Minusy popeliny

Główna wada tkaniny polega na tym, że ze względu na cechy splotu jest dość trudna w krojeniu. Do szycia wyrobów potrzebne są wysokie umiejętności.

Pozostałe minusy dotyczą materiału niskiej jakości (taki też trafia się na rynku):

rzeczy się kurczą;
komplety pościeli i odzież szybko się zużywają;
nietrwałe barwniki farbują podczas prania.

Wygląd wyrobów czasem psują zmechacone prążki.

Ważne! Pościel z popeliny z dużą ilością syntetyków słabo wchłania wilgoć i może być mniej komfortowa dla wrażliwej skóry.

Porady dotyczące wyboru

Aby pościel i inne wyroby z popeliny sprawiały przyjemność, warto brać pod uwagę zalety i wady tkaniny, a także uwzględniać takie niuanse:

skład;
kraj pochodzenia, producent;
jaskrawość koloru;
wyrazistość wzoru.

Najlepszy wariant to tkanina naturalna. Po zgnieceniu wyrób szybko wraca do pierwotnego kształtu i ma korzystne właściwości.

To ciekawe! Popelina z dodatkiem bambusa lub lnu jest szczególnie przewiewna i przyjemnie chłodna w dotyku.

Czym popelina różni się od satyny, surówki bawełnianej, perkalu

Do szycia pościeli używa się też perkalu, surówki, satyny. Różnią się technologią splotu i cechami. Znajomość głównych różnic ułatwia wybór.

Popelina czy satyna – co wybrać

Satynę tka się splotem satynowym, w którym nić przechodzi nad kilkoma nićmi poprzecznymi, dlatego tkanina jest gęstsza i nieco cięższa od popeliny. Tkanina satynowa jest miękka, elastyczna, z błyszczącym połyskiem. W porównaniu z popeliną jest gęstsza i gładsza, znosi wysokie temperatury. Wzór na niej wychodzi wyraźniejszy i trwalszy. Nasza tkanina jest lepsza od satyny tym, że szybciej wchłania wilgoć i jest odporna na rozdarcia.

Komplety pościeli z popeliny są trwałe i praktyczne, z satyny – luksusowe i jedwabiste w dotyku.

Perkal czy popelina – co lepsze

Do produkcji perkalu używa się cienkich nici bawełnianych o jednakowej grubości, które przed tkaniem pokrywa się roztworem skrobiowym. W efekcie powstaje miękki, bardzo mocny, przyjemny w dotyku materiał o gęstym splocie, który nie prześwituje. W porównaniu z popeliną jest gładszy i daje uczucie chłodu, dlatego szczególnie dobrze sprawdza się w ciepłej porze roku. Za to łatwiej się gniecie.

Popelina czy surówka bawełniana – co lepsze

Surówkę wytwarza się z grubszych nici o jednakowej grubości. Tkanina jest grubsza i bardziej szorstka niż popelina, dlatego mniej komfortowa. Po kilku praniach staje się miększa. Przez sztywność tkanina się gniecie i trudno ją prasować. Pod wpływem promieni UV surówka płowieje, po praniu nierzadko się kurczy. Popelina jest miększa, mało się zmienia, rzadko wymaga prasowania, dobrze trzyma kształt, daje przyjemne odczucia dotykowe.

Cechy pielęgnacji

Pościel z popeliny służy długo i nie traci atrakcyjności przy przestrzeganiu prostych zasad pielęgnacji.

Zalecenia dotyczące prania

Temperatura wody przy pierwszym praniu nie powinna przekraczać 30 stopni, a w kolejnych nie wyżej niż 40 stopni.
Przy praniu w pralce warto wybierać program szybki lub do pościeli.
Nadają się klasyczne proszki, kapsułki, żele, płyny do płukania.
Przy silnym zabrudzeniu zaleca się najpierw namoczyć pościel.
Wirować warto na średnich obrotach.

Ważne! Wyroby z tego materiału zwykle nie nadają się do pralni chemicznej, bo środki czyszczące mogą uszkodzić tkaninę.

Popelinę jedwabną trzeba prać tylko ręcznie w wodzie nie cieplejszej niż 40 stopni.

Jak suszyć i prasować

Można używać suszarki bębnowej, ale lepiej suszyć rzeczy na świeżym powietrzu, wywrócone na lewą stronę, chroniąc je przed promieniami słonecznymi.

Wyroby z reguły nie wymagają prasowania. Jeśli to konieczne, trzeba używać średniego programu – „bawełna”, „jedwab” lub „syntetyki”. Lepiej prasować wyroby wilgotne. Suchą pościel trzeba prasować na lewej stronie z użyciem pary.

Wskazówka! Komplety pościeli z popeliny najlepiej przechowywać w dobrze wentylowanych szufladach.

Przeczytaj także

Tematy na blogu

Zobacz także: