Surówka bawełniana – najlepszy wybór na pościel. Plusy i minusy, porównanie

Surówka bawełniana (w handlu często nazywana też płótnem bawełnianym) to jedna z najpopularniejszych tkanin na pościel, tekstylia domowe i nie tylko. Przyczyną jej popularności jest naturalny skład i praktyczność w połączeniu z niską ceną.

Czym jest surówka bawełniana i jakie ma właściwości?

Surówka to naturalna tkanina bawełniana o matowej powierzchni. Ma najprostszy splot płócienny, czyli nici krzyżują się na przemian. Czasem w składzie może być niewielka ilość domieszek syntetycznych (do 10-20%). Gramatura surówki w zależności od odmiany może wynosić od 90 do 165 g/m².

Jak powstała ta tkanina?

Surówka to jedna z najstarszych tkanin bawełnianych. Dawniej tkano ją z grubych, nierówno przędzionych nici, a choć dziś technologia jest znacznie doskonalsza, zachowały się takie charakterystyczne cechy jak lekka szorstkość i matowość.

Do Europy, jak większość innych tkanin, trafiła z Bliskiego Wschodu. Kupcy nazywali ją „beyaz”. W tłumaczeniu z tureckiego oznacza to „biały”.

Jak produkuje się surówkę bawełnianą?

Przy jej produkcji używa się gęstych nici bawełnianych bez wstępnej obróbki. Przeplatają się one 1 do 1, czyli jedna nitka wątku na każdą nitkę osnowy. Do tak prostego splotu jak płócienny nie potrzeba specjalnych krosien. Dlatego tkanina wychodzi dość tania.

Jakie są rodzaje surówki bawełnianej?

Według grubości włókien i sposobu barwienia można wyróżnić 4 rodzaje tkaniny.

1. Surowa – niebielona, szorstka, nadaje się do szycia odzieży roboczej i pokrowców. Z niej wytwarza się trzy pozostałe rodzaje tkaniny.
2. Bielona – miększa i cieńsza, w kolorze białym.
3. Gładko barwiona – bielona, a potem barwiona na jeden odcień.
4. Drukowana – ze wzorami i innymi nadrukami.

Według jakości przędzy i gramatury surówkę można podzielić na 3 rodzaje.

1. Krepowa – najgęstsza (od 145 do 165 g/m²), ze sztywnymi nićmi osnowy.
2. Uniwersalna – średniej gęstości (od 125 do 145 g/m²).

Zwróć uwagę! Najlepsza pościel jest z surówki o gramaturze 120-140 g/m².

1. Ulepszona (może mieć oznaczenie „lux”, „ranforce”) – najmniejszej gęstości (od 90 do 125 g/m²), wytwarzana z wysokogatunkowych, długich i cienkich włókien bawełny, a następnie zmiękczana ługiem (merceryzacja).

Która surówka jest lepsza, zależy od celu jej użycia. Im niższa gramatura, tym miększa tkanina i łatwiej się układa.

Gdzie używa się surówki bawełnianej?

Najczęściej wytwarza się z niej takie wyroby.

• Pościel – najczęstszy obszar zastosowania tej tkaniny. Masowe użycie surówki na pościel wynika z jej wytrzymałości, miękkości i zdolności wchłaniania wilgoci.
• Ręczniki. Są wygodne w użyciu dzięki świetnemu wchłanianiu wilgoci i szybkiemu schnięciu tkaniny.
• Obrusy, serwetki i inne tekstylia domowe. Dzięki wytrzymałości i zdolności znoszenia wielu prań takie wyroby nadają się do używania w kuchni.
• Odzież. Często szyje się ją z tkaniny drukowanej z różnymi wzorami i nadrukami. To sukienki, sarafany, koszulki i podkoszulki. Tkanina, która świetnie przepuszcza powietrze, idealnie nadaje się do szycia lekkiej letniej odzieży. A dzięki hipoalergicznym właściwościom i bezpieczeństwu surówka nadaje się nawet na odzież dziecięcą.
• Odzież robocza. Tu używa się tkaniny surowej. Ma wyższą gęstość i odporność na zużycie. Dlatego wychodzi z niej świetna odzież robocza, która powinna być mocna i trwała.
• Wyroby tekstylne dla zwierząt. Z surówki szyje się ubranka dla kotów i psów, miękkie zabawki i posłania.
• Artykuły na wypoczynek. Wytrzymałość surówki i zdolność szybkiego schnięcia pozwalają szyć z niej pokrowce, chusty i torby plażowe.

Jak dbać o wyroby z surówki bawełnianej?

Tkanina jest praktyczna i łatwa w pielęgnacji.

Pranie

Surówkę można prać ponad 200 razy bez utraty walorów estetycznych i praktycznych. Ale trzeba przy tym sortować rzeczy według kolorów. Program prania standardowy. Temperatura +40°C. Jeśli wyrób jest jaskrawy lub z nadrukiem, lepiej prać go w chłodniejszej wodzie (+30°C), by nie tracił nasycenia koloru. Środki piorące lepiej wybierać w płynie, by całkowicie rozpuszczały się w wodzie i dobrze się wypłukiwały. Krepową bieloną surówkę o wysokiej gramaturze (ponad 145 g/m²) można nawet gotować i czyścić mocniejszymi środkami.

Ważne! Po praniu tkanina może się trochę kurczyć, zwłaszcza przy pierwszych kilku praniach.

Suszenie

Suszyć można w pralce (przy 600 obrotach na minutę) lub zwyczajnie – na sznurze. W żadnym razie nie warto przesuszać rzeczy z surówki. Niech lepiej zostaną lekko wilgotne.

Prasowanie

Żelazko trzeba ustawić na wysoką lub średnią temperaturę. Dopuszczalne jest parowanie. Kolorową surówkę prasuje się na lewej stronie.

Wskazówka! Wyroby z takiej tkaniny lepiej prasować lekko wilgotne. Jeśli je przesuszyć, tkanina staje się bardzo sztywna i trudno się wygładza. Trzeba ją parować.

Dlaczego surówka bawełniana jest dobra?

Główne zalety tkaniny:

• surówka ma wysoką wytrzymałość – jest odporna na zużycie, znosi wiele prań i praktycznie się nie rwie;
• tkanina jest naturalna (zwykle to 100% bawełna);
• higroskopijna – dobrze wchłania wilgoć i szybko schnie;
• bezpieczna dla środowiska i hipoalergiczna (jeśli skład jest w pełni naturalny);
• dobrze przepuszcza powietrze;
• nie elektryzuje się;
• gniecie się umiarkowanie;
• rzadko tworzą się na niej supełki i zaciągnięcia;
• surówka jest praktyczna;
• nie jest śliska;
• występuje w różnych rodzajach;
• wyroby z niej mają przystępne ceny;
• długi okres użytkowania.

Jakie wady ma surówka bawełniana?

Można je zauważyć w tkaninie niskiej jakości, na przykład wytwarzanej z niskogatunkowej bawełny z dodatkiem poliestru.

• Z czasem tworzą się na niej supełki.
• Taka surówka się mechaci.
• Może być mniej przewiewna i mniej przyjemna dla wrażliwej skóry z powodu zawartości włókien syntetycznych.

Umownie za wady surówki można uznać brak połysku i szorstkość. Ale tylko jeśli wolisz tkaniny o błyszczącej powierzchni.

Która tkanina jest lepsza: surówka, popelina, perkal czy satyna?

Wszystkie te tkaniny są bawełniane, co nadaje im pewne podobieństwo. I często używa się ich do szycia pościeli. Ale jest też szereg różnic. Który wariant wybrać?

Popelina czy surówka

Obie tkaniny są odporne na zużycie i łatwe w pielęgnacji, ale mogą się trochę kurczyć po praniu. Obie mają prosty splot. Ale w popelinie jest on znacznie gęstszy. Technologia produkcji różni się grubością nici i gęstością ich ubijania. W popelinie nić jest cieńsza, ale ubija się ją gęściej. Do tego wątek jest grubszy od osnowy, czyli nici poziome są grubsze od pionowych mniej więcej 1,5-2 razy. Z tym wiąże się różnica między cechami tkanin.

• Popelina jest znacznie lżejsza.
• Popelina może zawierać większą ilość syntetyków (do 50%).
• Surówka jest matowa, a popelina ma połysk i wygląda bardziej elegancko.
• Na popelinie dzięki połyskowi kolory wyglądają żywiej i dłużej zachowują nasycenie.
• Dzięki różnicy w grubości nici popelina ma powierzchnię w drobny prążek, jest miększa i przyjemniejsza w dotyku, mniej się gniecie.
• Surówka jest tańsza.

Wybierając, co lepsze na pościel – surówka czy popelina – kieruj się swoimi priorytetami. Jeśli potrzebujesz czegoś niezawodnego, przystępnego i niewymagającego – to surówka. A wyrafinowana i przyjemna w dotyku jest popelina.

Surówka czy satyna

Wspólne cechy tych tkanin to naturalność, hipoalergiczność i zdolność dobrego wchłaniania wody. Różnią się jednak splotem: surówka ma płócienny splot z grubszych nici, a satyna – splot satynowy, w którym nić przechodzi nad kilkoma (zwykle czterema) nićmi poprzecznymi, tworząc gładką, lśniącą powierzchnię. Dlatego tkaniny znacznie się od siebie różnią.

• Satyna jest gładka i równa, a surówka szorstka.
• Satyna błyszczy, a surówka jest matowa.
• Satyna jest miększa i przyjemniejsza w dotyku, praktycznie się nie gniecie.
• Surówka się kurczy.
• Satyna jest znacznie droższa.

Surówkę warto wybierać, gdy potrzebna jest praktyczna i prosta pościel, tekstylia domowe lub inne wyroby z bawełny w przystępnej cenie. A satyna pozwala dodać wnętrzu estetyki, ale wymaga większych wydatków. Jeśli priorytetem jest miękka tkanina, lepiej kupować wyroby satynowe.

Perkal czy surówka

Obie tkaniny mają splot płócienny, ale perkal tka się znacznie gęściej z cienkich, czesanych nici, które przed tkaniem pokrywa się specjalnym preparatem (klejonką). Różnica w technologii nadaje tkaninom pewne cechy.

• Perkal kurczy się po praniu minimalnie.
• Surówka ma szorstką powierzchnię, a perkal gładką.
• Perkal jest miększy.
• Jest bardziej odporny na zużycie.
• Kolory są na nim jaskrawsze, a wzory wyraźne.
• Surówka jest tańsza od perkalu.

Aby wizualnie odróżnić tkaniny od siebie, trzeba spojrzeć na nie pod światło. W perkalu odstępów między nićmi nie widać. Wybór między surówką a perkalem zależy od osobistych upodobań i kwoty, którą jesteś gotów przeznaczyć na zakup.

Jak wybrać wysokiej jakości surówkę bawełnianą?

Aby nie rozczarować się kupioną pościelą z surówki czy innym wyrobem, wcześniej sprawdź jej jakość:

• przesuń ręką po tkaninie – powinna być przyjemna w dotyku i gładka;
• upewnij się, że szwy są wykonane starannie;
• zamki powinny łatwo się otwierać i zamykać;
• nie powinno być czuć ostrego zapachu farby;
• sprawdź na metce, jaki jest skład tkaniny – w idealnym przypadku nie powinno być w niej syntetyków.