Jak zachować kolorowy ogród aż do przymrozków: jesienne kwiaty, ich nazwy i zdjęcia

Jesień to nie tylko pożółkłe drzewa i ścieżki pokryte opadłymi liśćmi. Można jeszcze nacieszyć się barwnymi jesiennymi kwiatami. Gdy robi się chłodniej, a przyroda stopniowo zasypia, to jak mały cud, kawałek lata jesienią. Niektóre kwitną aż do przymrozków, a barwna rabata na tle nagich drzew i krzewów wygląda bardzo efektownie. Jakie są jesienne kwiaty, jak wyglądają i czego potrzebują do dobrego wzrostu i kwitnienia – w naszym artykule. Są tu i starzy znajomi, jak dalia i astra, i bardziej oryginalne warianty.

Zestawienie pięknych jesiennych kwiatów na różne gusta

Aby twój kwietnik jesienią wyglądał nie gorzej niż latem, trzeba będzie dobrze przemyśleć, co dokładnie będzie go zdobić. Znaleźliśmy ciekawe warianty, które rzadko spotyka się na naszych rabatach. Choć o klasycznych kwiatach, dobrze znanych ogrodnikom, oczywiście nie zapomnieliśmy. Nawiasem mówiąc, czemu nie ułożyć z nich ciekawych kompozycji.

Dzielżan jesienny (helenium)

To prawdziwy symbol babiego lata i bardzo efektowna roślina. Kwiaty jak rumianki z opuszczonymi płatkami i barwnym ubarwieniem. Kolory ciepłe, słoneczne: złotożółty, pomarańczowy, terakotowy, bordowy. Dzielżan kwitnie od końca lata do października. Wysokie, mocne krzaki obficie pokrywają się kwiatami. Roślina potrzebuje dobrego oświetlenia i wilgotnej, żyznej gleby z dobrym drenażem. Dobrze łączy się na rabacie z innymi jesiennymi kwiatami i trawami, w szczególności z chryzantemami i trawami ozdobnymi.

Kosmos czekoladowy

Wieloletni jesienny kwiat dla tych, którzy lubią nietypowe rośliny. Ma rzadki kolor – nasycony ciemnobordowy, prawie czarny. A do tego roztacza wyczuwalny zapach czekolady i wanilii. Kwiaty kosmosu są niewielkie, z aksamitnymi płatkami, na cienkich łodygach. Lubi ciepło, światło i lekką glebę, potrzebuje ochrony przed wiatrem i regularnego, ale umiarkowanego podlewania bez zastoju wody.

Wskazówka. Kosmos czekoladowy boi się mrozów, dlatego jeśli w twoim regionie są surowe zimy, trzeba wykopywać bulwy i przechowywać do wiosny w chłodnym pomieszczeniu.

Zawilec japoński

Elegancka roślina z delikatnymi, wytwornymi kwiatami w kolorze białym, różowym lub malinowym z żółtym środkiem. Zebrane są w lekkie kwiatostany, które pięknie kołyszą się na wysokich, giętkich łodygach nawet od lekkiego wiatru. Kwitnienie trwa od sierpnia do października, a przy prawidłowej pielęgnacji co roku jest obfitsze. Zawilec dobrze znosi półcień i lubi żyzną ziemię. Choć może rosnąć też na słońcu, jeśli dobrze go podlewać. Szczególnie efektownie takie kwiaty wyglądają w sąsiedztwie traw ozdobnych.

Trójżeniec włochaty (Tricyrtis hirta)

Tego nietypowego mieszkańca jesiennego ogrodu nazywa się też japońskim trójżeńcem, żabią lilią i ogrodowym storczykiem. To uroczy kwiat, ale dość rzadki i nieczęsto spotyka się go w kwietnikach. Wyglądem przypomina lilię tygrysią i doniczkowy storczyk, tylko mniejszych rozmiarów. Zebrane w gwiaździste koronki płatki są białe lub kremowe, gęsto obsypane fioletowymi, różowymi lub bordowymi kropkami. Trójżeniec zakwita pod koniec lata lub na początku jesieni i kwitnie do października. Najlepiej wybrać dla niego cieniste lub półcieniste miejsce osłonięte od wiatru, luźną, żyzną glebę i dobrze ją nawilżać. Udani sąsiedzi – paprocie i funkie.

Trytoma (kniphofia)

Barwny kwiat o bardzo oryginalnym wyglądzie. Ze względu na płomienną gamę kolorów (odcienie czerwone, pomarańczowe, żółte) i wydłużony kształt kwiatostanów trytomę nazywa się „kwiatem-pochodnią”. Są też nazwy „czerwony gorący pogrzebacz”. Zwykle pąki po rozwinięciu zmieniają odcień, dlatego jeden kolor stopniowo przechodzi w drugi, jakby kwiatostany były pomalowane w technice ombre. Na dole są żółte lub zielone, a u góry – czerwone lub ogniście pomarańczowe. Kwitnienie jest długie: od lipca do późnej jesieni. Trytoma lubi słońce, nie boi się suszy i przyciąga pszczoły. Potrzebuje też dobrze zdrenowanej gleby i okrycia korzeni przed mrozami. Udany zabieg krajobrazowy – sadzić trytomy osobnymi wysepkami wśród kamieni lub traw.

Zimowit Waterlily

Ta odmiana zimowitu (jesiennego krokusa) ma pełne liliowo-różowe kwiaty, podobne do niewielkich lilii wodnych. Stąd jego nazwa. Ale najciekawsze jest to, że kwiaty pojawiają się prosto z ziemi, bez liści. Dzieje się to we wrześniu-październiku. Liście też są, ale nie rosną jednocześnie z kwiatami, tylko wiosną. Latem, jeszcze przed rozpoczęciem kwitnienia, obumierają. Ze względu na tę cechę Anglicy nazywają zimowit „naked lady” (naga dama). Trzeba wybierać dla niego słoneczne miejsce lub półcień z przepuszczalną glebą.

Zwróć uwagę! Zimowit to roślina trująca, dlatego warto sadzić go z dala od miejsc, gdzie bawią się dzieci lub zwierzęta, i przed pracą z nim zakładać rękawiczki.

Jeżówka purpurowa

Efektowny wieloletni kwiat z dużymi różowo-purpurowymi płatkami i wypukłym, kolczastym środkiem. Łodygi mocne i długie. Jeżówka kwitnie od połowy lata aż do późnej jesieni. Lubi słońce, nie jest wymagająca co do gleby, odporna na suszę i nie potrzebuje skomplikowanej pielęgnacji. Przyciąga pszczoły i motyle. Aby kwitnienie było obfitsze, trzeba ścinać przekwitłe kwiatostany. Jeżówka znana jest nie tylko z walorów dekoracyjnych, ale też z zastosowania w ziołolecznictwie i preparatach roślinnych.

Gailardia

Nawet w pochmurne jesienne dni gailardia tworzy w ogrodzie barwne, słoneczne akcenty. Kwiaty podobne do rumianków, tylko o bardziej nasyconym ubarwieniu. W gamie kolorów łączą się czerwony, bordowy, pomarańczowy i żółty. Gailardia kwitnie od czerwca do mrozów. Nie wymaga szczególnej pielęgnacji i dobrze znosi upał i krótką suszę. Dlatego to idealny wybór na słoneczne, kamieniste miejsca. Aby utrzymać dekoracyjność, trzeba na czas ścinać przekwitłe kwiatostany.

Floks wiechowaty

Klasyka naszych ogrodów. Bujne, pachnące kwiatostany floksa mogą być białe, różowe, liliowe, czerwone lub dwukolorowe. Kwiaty drobne, o przyjemnym, słodkim zapachu. Późne odmiany kwitną aż do września-października. Floks potrzebuje żyznej, umiarkowanie wilgotnej gleby. Uwielbiają go motyle. I może stworzyć świetne towarzystwo dla dzielżana i jeżówki.

Liriope szafirkowata

To efektowna bylina, która łączy w sobie piękno roślin kwitnących i ozdobnych z liści. Ma wąskie, ciemnozielone liście i wydłużone, kłosowate kwiatostany podobne do świec. Kwiaty to drobne dzwoneczki w kolorze białym, liliowym lub fioletowym. Gdy roślina przekwitnie, pojawiają się błyszczące, ciemnoniebieskie owoce. Liriope można sadzić zarówno w słonecznym miejscu, jak i w półcieniu. Pielęgnacja jest dość prosta.

To ciekawe! Kwiat otrzymał nazwę na cześć bohaterki mitologii greckiej, nimfy Liriope, która była matką Narcyza.

Celozja

Barwny kwiat o bardzo nietypowym wyglądzie. W zależności od odmiany może przypominać aksamitny grzebień koguta, puszyste pióra lub gęste kłoski. Nawiasem mówiąc, jest bardziej znana pod nazwą „grzebionatka”. Gama kolorów jest barwna: odcienie żółte, pomarańczowe, czerwone, bordowe, różowe i purpurowe. Celozja kwitnie od połowy lata do połowy jesieni. Aby kwitnienie było obfite, trzeba wybierać dla niej słoneczne miejsce, lekką, żyzną glebę i umiarkowanie podlewać.

To ciekawe. Celozja może nie tylko zdobić rabaty. Ścina się ją i tworzy suche bukiety. Kwiat świetnie się do tego nadaje, bo potrafi zachować kształt i kolor po wysuszeniu.

Osteospermum

Efektowny kwiat podobny do rumianku, w kolorze białym, różowym, liliowym, fioletowym, żółtym lub dwukolorowy, z kontrastowym ciemnoniebieskim lub fioletowym środkiem. Nazywa się go też afrykańską stokrotką. Może kwitnąć od połowy lata do listopada. Preferuje słoneczne miejsca i dobrze zdrenowaną glebę. Dobrze znosi krótkotrwałą suszę.

Dalia

Dość rozpoznawalny kwiat, może nawet zbyt znany i rozpowszechniony. Dalia to stała mieszkanka rabat, ale można przecież wybrać odmianę o kwiatach oryginalnego kształtu lub koloru, na przykład Miss Delilah, Penhill Watermelon czy Richard’s Fortune. Wtedy twój kwietnik na pewno będzie się różnił od sąsiedzkich. Dalie zakwitają już w lipcu i nie przekwitają aż do pierwszych przymrozków. Ich gama kolorów jest niezwykle bogata, brakuje chyba tylko odcieni błękitno-niebieskich i koloru czarnego.

Przy okazji. W Meksyku dalia jest kwiatem narodowym i rośnie tam w górach na wolności.

Astra

Trudno wyobrazić sobie jesienny ogród bez różnorodnych astrów: niskich i wysokich, ze śnieżnobiałymi, różowymi, fioletowymi, czerwonymi, a nawet błękitnymi płatkami i kontrastowym środkiem (zwykle jaskrawożółtym). Niektóre z nich kwitną aż do późnej jesieni. Astry są niewymagające, lubią słońce i umiarkowanie żyzną glebę. W tłumaczeniu ze starogreckiego „astra” to gwiazda, a kwiat rzeczywiście ma gwiaździsty kształt. Jeśli chcesz czegoś oryginalnego, zwróć uwagę na aster novae-angliae Purple Dome, novi-belgii Marie Ballard lub lateriflorus Prince. To astry o nietypowej i bardzo pięknej gamie kolorów i innych zaletach.

To ciekawe. Według legendy astry powstały ze łez starogreckiej bogini Astrei, którą smuciło, że na niebie jest za mało gwiazd.

Chryzantema

I jeszcze jedna dobra znajoma. Te duże, puszyste kule są chyba na każdym podwórku. Nawiasem mówiąc, chryzantemy należą do tej samej rodziny co astry. Wczesne odmiany zaczynają kwitnąć pod koniec sierpnia, a najpóźniejsze – aż pod koniec listopada i na początku grudnia. To roślina światłolubna i przeciwwskazany jest jej zastój wody. Ale przy tym podlewać ją trzeba obficie i regularnie. Inaczej może nie zakwitnąć. Dla tych, którym zwykłe chryzantemy już niezbyt się podobają, proponujemy kilka odmian o rzadkim ubarwieniu, kształcie kwiatu lub innych walorach dekoracyjnych – Anastasia Green, Spider Bronze i Tom Pearce. W rzeczywistości jest ich znacznie więcej i można tworzyć bardzo ciekawe kompozycje z samych chryzantem.

Przeczytaj także

• Jaskier azjatycki (ranunkulus)
• Jak dbać o storczyka w domu
• Kiedy wysiewać petunię na rozsadę