Żwirek silikonowy: właściwości, plusy i minusy

Żwirek silikonowy do kuwety dla kota to granulki wysuszonego żelu, które świetnie wchłaniają i zatrzymują wilgoć oraz blokują nieprzyjemne zapachy. To znacznie ułatwia opiekę nad zwierzęciem.

Skład i cechy produkcji

Żele krzemionkowe wytwarza się z żelu kwasów krzemowych, który wcześniej się suszy. Stosuje się przy tym technologię mieszania koloidalnego. Następnie przeprowadza się dehydratację (pozbawienie wilgoci), a żel wypala się w wysokiej temperaturze. W efekcie powstają granulki (twarde, porowate kryształy). Pod względem chemicznym żwirek silikonowy (żel krzemionkowy, SiO₂) jest zbliżony do piasku kwarcowego.

Właściwości żelu krzemionkowego

Żel krzemionkowy ma porowatą strukturę, która pozwala mu wchłaniać i zatrzymywać dużą ilość wilgoci. Właściwościami przypomina twardą gąbkę. Większość żwirków silikonowych nie tworzy grudek po zamoczeniu. Mogą mieć różne rozmiary, kształty, kolory, zapachy i inne cechy. Ten żwirek nie jest biodegradowalny i po trafieniu do środowiska może długo się w nim utrzymywać, nie rozkładając się.

Ważne! Z żelem krzemionkowym trzeba obchodzić się ostrożnie. Nie jest wybuchowy ani łatwopalny, ale jest dość kruchy i słabo znosi ściskanie i silne uderzenia. Przy nieostrożnym obchodzeniu się może rozkruszyć się na pył.

Zasada działania i zastosowanie

W granulkach żelu krzemionkowego są mikroskopijne pory, które wchłaniają wilgoć. Gdy kot skorzysta z kuwety, zaczynają wchłaniać mocz, nie zwiększając przy tym objętości. Od razu sprzątać żwirku nie trzeba. Wystarczy go przemieszać, by granulki wchłonęły cały płyn. Gdy wypełnią się do granic, tracą zdolność wchłaniania wilgoci – wtedy trzeba wymienić żwirek.

Niektóre rodzaje żwirku silikonowego po nasyceniu zmieniają kolor. To bardzo wygodne, bo widać, kiedy przyszedł czas na wymianę granulek.

Instrukcja korzystania ze żwirku krok po kroku.

1. Umycie i osuszenie kuwety. Trzeba ją myć detergentami bez intensywnego zapachu lub zwykłym roztworem sody oczyszczonej w ciepłej wodzie.
2. Napełnienie kuwety żwirkiem silikonowym. Wysokość jego warstwy powinna wynosić co najmniej 5 cm.
3. Okresowe mieszanie żwirku. Trzeba to robić kilka razy dziennie, by wilgoć rozkładała się równomiernie i lepiej się wchłaniała. Inaczej pojawi się kałuża i kot nie będzie chciał więcej korzystać ze swojej kuwety.
4. Częściowa wymiana granulek. Stopniowo tracą zdolność wchłaniania moczu. Trzeba je wyjmować i zastępować czystymi, zachowując ogólną objętość.
5. Pełna wymiana. Żwirek silikonowy dla kota trzeba wymieniać raz na dwa-trzy tygodnie. Ale taka potrzeba może pojawić się wcześniej. Jeśli granulki przestały być półprzezroczyste, są przepełnione płynem i czas je wymienić. Opakowanie o pojemności 4 litrów wystarcza mniej więcej na miesiąc dla jednego kota.

Rodzaje żwirku silikonowego

Żwirek silikonowy do kuwety różni się wielkością granulek. Mogą mieć różne kształty, na przykład krystaliczny lub okrągły. Żwirek bywa zapachowy i neutralny. Jest też wiele wariantów kolorystycznych. Ale zwykły półprzezroczysty żwirek silikonowy jest lepszy od innych, bo minimalizuje ryzyko reakcji alergicznej.

Zalety i wady żwirku silikonowego

Zacznijmy od plusów żwirku silikonowego.

• Może szybko wchłaniać dużą ilość wilgoci, nie zmieniając swojej struktury. Dzięki temu kuweta długo pozostaje czysta.
• Drobne, gładkie granulki zwykle nie przeszkadzają zwierzętom. To szczególnie ważne, jeśli masz kocię, starego kota, kota po niedawnej operacji lub z wrażliwymi poduszkami łap.
• Dobrze pochłania zapachy, dzięki czemu w pomieszczeniu, w którym stoi kuweta, zawsze panuje przyjemna atmosfera.
• Dobrej jakości żwirek silikonowy jest uważany za bezpieczny dla kotów, innych zwierząt i ludzi. Podczas użytkowania pyli niewiele, dlatego nie podrażnia dróg oddechowych. Jest też nietoksyczny.
• Nie przykleja się do sierści i łap.
• Zużywa się powoli. Można go używać dość długo i wyrzucać rzadziej niż inne żwirki.
• Nie rozwija się w nim pleśń ani inne niebezpieczne mikroorganizmy.
• Żwirek silikonowy jest bardzo lekki. Dlatego wygodnie się go używa.
• Jest chemicznie obojętny – nie zapala się, nie topi i nie gnije.
• Łatwo się go sprząta. Zajmuje to nie więcej niż 1-2 minuty.

Minusów nie ma wiele.

• Kota może przestraszyć dźwięk granulek. Trzeszczą, gdy nasiąkają wilgocią.
• Zwierzę, które lubi wszystkiego próbować, może zaszkodzić sobie, zjadając większą ilość granulek (podrażnienie przewodu pokarmowego, ryzyko niedrożności). W takim przypadku lepiej wybrać inny żwirek.
• Nie można go spłukiwać w toalecie. Trzeba wyrzucać go do pojemnika na śmieci.
• Ma stosunkowo wysoką cenę.
• Granulki bywają ostre i kot może się skaleczyć.

Porównanie z innymi żwirkami

Do kuwet dla kotów produkuje się różne rodzaje żwirków z surowców naturalnych i syntetycznych. Porównajmy je z silikonowym.

• Żwirki papierowe. Znacznie tańsze od silikonowych, ale i jakość mają niewysoką. Trzeba stale czyścić kuwetę. Nie chronią przed nieprzyjemnymi zapachami. Jeśli właściciele na długo wyjeżdżają z domu, ten wariant zupełnie się nie nadaje.
• Drewniane. Żwirki z prasowanych trocin w formie pelletu. Dla dorosłych kotów pasują duże, a dla kociąt – drobne. Cena jest niska, ale niektóre zwierzęta boją się szelestu trocin. Do tego koty mogą się skaleczyć większymi drzazgami. Po namoczeniu pellet się rozpada i zwierzę może roznosić żwirek po domu.
• Mineralne (bentonitowe). Wytwarza się je z różnych rodzajów gliny bentonitowej. Takie żwirki zbrylają się wokół odchodów, dlatego wygodnie usuwa się je z kuwety. Ale w przeciwieństwie do silikonowego gorzej maskują zapachy, a przy wsypywaniu do kuwety pylą.
• Zeolitowe. Ich bazą jest porowaty minerał pochodzenia wulkanicznego (zeolit), który świetnie wchłania wilgoć. Trzeba go wymieniać mniej więcej raz w tygodniu, czyli częściej niż silikonowy.
• Z kolb kukurydzy. Główne zalety to wysoka skuteczność, brak toksycznych substancji w składzie i ekologiczność. Taki żwirek wystarcza na długo. Nieźle radzi sobie z zapachami i jest całkowicie bezpieczny. Wada to lekkość, przez którą cząstki wylatują z kuwety i rozchodzą się po domu.

Żwirek silikonowy jest droższy od pozostałych, ale szereg jego zalet uzasadnia wyższą cenę.

Porady dotyczące wyboru żwirku silikonowego

Przy zakupie żwirku silikonowego warto uwzględnić takie czynniki.

• Niewielka waga. Lekkim żwirkiem wygodniej się posługiwać: wsypywać do kuwety i sprzątać.
• Minimum pyłu krzemionkowego w opakowaniu.
• Optymalny stosunek ceny do wielkości opakowania. Kupno większego zwykle jest bardziej opłacalne niż kilku małych.
• Granulki, które się nie posklejały.
• Odpowiednia frakcja. Na opakowaniu podaje się, na jaką wagę kota i rodzaj sierści przeznaczony jest żwirek. Po małych granulkach wygodniej się chodzi i można je stosować w automatycznej kuwecie. Ale jeśli zwierzę jest długowłose, przyczepiają się do sierści. Dlatego lepiej wybrać większy żwirek.
• Rzetelny producent. Warto o nim poczytać i zapoznać się z opiniami kupujących.
• Bezpieczeństwo ekologiczne. Niektórzy producenci oferują żwirki biodegradowalne, dbając o środowisko.
• Ziołowy zapach (jeśli są problemy z korzystaniem z kuwety). Niektóre zwierzęta trudno przyzwyczaić do kuwety, na przykład z powodu stresu. Pomóc może żwirek z naturalnym aromatem. Zapach ziół może przyciągać kota i działać na niego uspokajająco.
• Skład hipoalergiczny (jeśli kot ma alergię).

Przeczytaj także

• Czym jest wiskoza
• Meble modułowe
• Surówka bawełniana